Müdür, Çarpıcı Güzellikteki Garsonu Bir “Serseriye” Bedava Hizmet Verdiği İçin Acımasızca Kovdu, Ama Ertesi Sabah Restoran Siyah Takım Elbiseli Güvenlik Görevlileri Tarafından Kuşatıldı ve Tek Aradıkları Oydu.

New York’un kalbindeki “Le Grand” restoranı, sıradan ölümlülerin girmeye cesaret edemediği bir yerdi. Duvarlar ipek kaplıydı, lambalar hakiki kristaldendi ve en ucuz başlangıç yemeği birinin aylık kirası kadar tutuyordu.

Jessica orada garson olarak çalışıyordu. Otuzlu yaşlarında, trafik durduracak güzellikte bir kadındı. Borç içinde boğulan bekar bir anneydi, çift vardiya çalışıyordu. Üniforması—beyaz bir bluz ve dar siyah bir etek—restoran kurallarınca zorunluydu ama Jessica’da farklı duruyordu. Bluz, dolgun göğüslerinin üzerinde o kadar dardı ki her nefeste patlayacak gibi görünüyordu ve etek, her erkek müşterinin dikkatini çeken kum saati bir figürü vurguluyordu. Yine de Jessica profesyoneldi. Dik dik bakan bakışları görmezden gelir ve işine odaklanırdı.

Müdürü Tom ise tam tersiydi. Kısa boylu, güvensiz, yoksulluktan nefret eden ve Jessica onunla bir içkiye çıkmayı reddettiği için ondan daha da çok nefret eden bir adamdı. Onu küçük düşürmek için her bahaneyi arardı.

O yağmurlu gece, restorana oraya hiç ait olmayan bir adam girdi. Yaşlı, zayıf, eski püskü gri bir takım elbise giymiş, daha iyi günler görmüş bir beyefendiydi. Saçları yağmurdan ıslaktı ve elinde eski bir şapka tutuyordu. Bay Smith’ti. Tom hemen girişe koştu.