{"id":1710,"date":"2026-10-16T19:18:52","date_gmt":"2026-10-16T19:18:52","guid":{"rendered":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg.jpg"},"modified":"2026-10-16T19:19:13","modified_gmt":"2026-10-16T19:19:13","slug":"gggg-2","status":"inherit","type":"attachment","link":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/ikiz-kizlarimizi-kurtarmayi-sectik-kayinvalidemin-uc-ay-sonra-getirdigi-zarf\/gggg-2\/","title":{"rendered":"\u0130kiz K\u0131zlar\u0131m\u0131z\u0131 Kurtarmay\u0131 Se\u00e7tik: Kay\u0131nvalidemin \u00dc\u00e7 Ay Sonra Getirdi\u011fi Zarf"},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"class_list":["post-1710","attachment","type-attachment","status-inherit","hentry"],"description":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n"},"caption":{"rendered":"

Sevim’in elindeki zarfa bakt\u0131m. Parmaklar\u0131 titriyordu. Hayat\u0131mda ilk kez bu kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm kad\u0131n\u0131n g\u00f6zlerinde korku vard\u0131.<\/p>\n

“Ne demek istiyorsun?” diye sordum. “Meltem benden neyi saklad\u0131?”<\/p>\n

Sevim i\u00e7eri girmeden \u00f6nce derin bir nefes ald\u0131.<\/p>\n

“\u00d6nce otural\u0131m. Bunu ayakta anlatamam.”<\/p>\n

Salona ge\u00e7tik. \u0130kizler be\u015fiklerinde uyuyordu. Sevim onlar\u0131 g\u00f6r\u00fcnce duraksad\u0131. \u00dc\u00e7 ayd\u0131r yaln\u0131zca foto\u011fraflar\u0131na bakt\u0131\u011f\u0131 torunlar\u0131n\u0131 ilk kez g\u00f6r\u00fcyordu.<\/p>\n

Be\u015fi\u011fe yakla\u015ft\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck k\u0131z\u0131m\u0131n yana\u011f\u0131na dokundu\u011funda g\u00f6zlerinden ya\u015flar s\u00fcz\u00fcld\u00fc.<\/p>\n

“Annesine ne kadar benziyorlar,” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131.<\/p>\n

Sonra kar\u015f\u0131ma oturdu ve zarf\u0131 masaya b\u0131rakt\u0131.<\/p>\n

“Meltem hamile kalmadan \u00f6nce bir \u015fey \u00f6\u011frenmi\u015fti.”<\/p>\n

Kalbim h\u0131zland\u0131.<\/p>\n

“Ne \u00f6\u011frenmi\u015fti?”<\/p>\n

“Kalbiyle ilgili ciddi bir rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu.”<\/p>\n

Sanki biri g\u00f6\u011fs\u00fcme yumruk atm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n

“Ne? Bu imk\u00e2ns\u0131z. Meltem sa\u011fl\u0131kl\u0131yd\u0131. Birlikte kontrole gidiyorduk. Doktorlar hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6ylemedi.”<\/p>\n

“\u00c7\u00fcnk\u00fc sana her \u015feyi anlatmad\u0131.”<\/p>\n

Zarf\u0131 a\u00e7t\u0131. \u0130\u00e7inden hastane raporlar\u0131, baz\u0131 tahlil sonu\u00e7lar\u0131 ve Meltem’in el yaz\u0131s\u0131yla doldurulmu\u015f birka\u00e7 sayfa \u00e7\u0131kt\u0131.<\/p>\n

\u0130lk raporun tarihine bakt\u0131m.<\/p>\n

Hamileli\u011fin hen\u00fcz onuncu haftas\u0131yd\u0131.<\/p>\n

“Bu ne?” diye m\u0131r\u0131ldand\u0131m.<\/p>\n

“Meltem’in kalp kaslar\u0131nda ciddi bir sorun tespit edilmi\u015f. Doktoru gebeli\u011fin v\u00fccuduna b\u00fcy\u00fck y\u00fck bindirebilece\u011fini s\u00f6ylemi\u015f. \u0130lerlemesi h\u00e2linde hayat\u0131 tehlikeye girebilirmi\u015f.”<\/p>\n

“Ben neden bilmiyordum?”<\/p>\n

Sevim g\u00f6zlerini ka\u00e7\u0131rd\u0131.<\/p>\n

“\u00c7\u00fcnk\u00fc \u00f6\u011frenmeni istemedi.”<\/p>\n

Yerimden kalkt\u0131m.<\/p>\n

“Nas\u0131l istemez? Ben onun kocas\u0131yd\u0131m!”<\/p>\n

“Ve seni tan\u0131yordu. \u00d6\u011frenseydin onun sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in elinden geleni yapaca\u011f\u0131n\u0131 biliyordu.”<\/p>\n

“Elbette yapard\u0131m!”<\/p>\n

“\u0130\u015fte bu y\u00fczden korkuyordu.”<\/p>\n

S\u00f6ylediklerini anlamakta zorlan\u0131yordum.<\/p>\n

Sevim devam etti.<\/p>\n

“Meltem y\u0131llard\u0131r anne olmay\u0131 istiyordu. Daha \u00f6nce ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131z o d\u00fc\u015f\u00fckten sonra ne kadar y\u0131k\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorsun.”<\/p>\n

Biliyordum.<\/p>\n

\u0130ki y\u0131l \u00f6nce kaybetti\u011fimiz bebe\u011fimizden sonra aylarca kendine gelememi\u015fti. Bir gece mutfakta a\u011flarken bulmu\u015ftum onu.<\/p>\n

Bana, “Bir daha anne olamazsam da sen benim ailemsin,” demi\u015fti.<\/p>\n

Oysa ben onun her \u015feyden \u00e7ok \u00e7ocuk istedi\u011fini biliyordum.<\/p>\n

“Doktorlar hamileli\u011fin devam etmesinin riskli oldu\u011funu anlatm\u0131\u015f,” dedi Sevim. “Tedavi se\u00e7eneklerini, yak\u0131n takibi, hatta gebeli\u011fi sonland\u0131rmay\u0131 konu\u015fmu\u015flar. Ama k\u0131z\u0131m devam etmek istemi\u015f.”<\/p>\n

“Sen biliyor muydun?”<\/p>\n

Ba\u015f\u0131n\u0131 e\u011fdi.<\/p>\n

“Evet.”<\/p>\n

O an i\u00e7imde biriken \u00f6fkeyi tarif edemem.<\/p>\n

“\u00dc\u00e7 ay boyunca beni su\u00e7lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Me\u011fer ikiniz de benden bir \u015fey saklam\u0131\u015fs\u0131n\u0131z!”<\/p>\n

Sevim a\u011flamaya ba\u015flad\u0131.<\/p>\n

“Hakl\u0131s\u0131n. Ben de kendimi affedemiyorum.”<\/p>\n

Elindeki mendili buru\u015fturdu.<\/p>\n

“Defalarca sana anlatmas\u0131n\u0131 s\u00f6yledim. Hatta bir g\u00fcn evinize gelip kendim s\u00f6ylemeye karar verdim. Meltem beni durdurdu. Bana bunun kendi hayat\u0131 ve kendi karar\u0131 oldu\u011funu s\u00f6yledi.”<\/p>\n

“Benim de hayat\u0131md\u0131 o!”<\/p>\n

Sesim y\u00fckselince be\u015fiklerden biri k\u0131p\u0131rdad\u0131.<\/p>\n

\u0130kimiz de sustuk.<\/p>\n

K\u0131z\u0131m yeniden uykuya dal\u0131nca koltu\u011fa \u00e7\u00f6kt\u00fcm.<\/p>\n

“Sonra ne oldu?”<\/p>\n

Sevim zarf\u0131n i\u00e7inden k\u00fc\u00e7\u00fck bir defter \u00e7\u0131kard\u0131.<\/p>\n

“Son haftalarda durumu k\u00f6t\u00fcle\u015fmeye ba\u015flam\u0131\u015f. Nefes darl\u0131\u011f\u0131 \u00e7ekiyormu\u015f. Bacaklar\u0131 \u015fi\u015fiyormu\u015f. Doktoruna baz\u0131 \u015fik\u00e2yetlerini anlatm\u0131\u015f ama sana yaln\u0131zca hamilelik yorgunlu\u011fu oldu\u011funu s\u00f6ylemi\u015f.”<\/p>\n

Birden hat\u0131rlad\u0131m.<\/p>\n

Meltem merdiven \u00e7\u0131karken durup dinleniyordu. Geceleri rahat nefes alamad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yast\u0131\u011f\u0131n\u0131 y\u00fckseltiyordu.<\/p>\n

Ben endi\u015felendi\u011fimde g\u00fcl\u00fcmseyip, “\u0130ki bebek ta\u015f\u0131yorum, biraz yorulmam normal,” diyordu.<\/p>\n

Nas\u0131l fark edememi\u015ftim?<\/p>\n

“Son muayenesinde doktoru do\u011fumun \u00e7ok riskli olaca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6ylemi\u015f,” dedi Sevim. “Meltem de korkmaya ba\u015flam\u0131\u015f.”<\/p>\n

“\u00d6yleyse neden bana s\u00f6ylemedi?”<\/p>\n

“Bilmiyorum. Belki seni korudu\u011funu sand\u0131. Belki ger\u00e7e\u011fi s\u00f6ylemekten korktu.”<\/p>\n

Sonra defteri bana uzatt\u0131.<\/p>\n

“Do\u011fumdan d\u00f6rt g\u00fcn \u00f6nce bana bunu verdi. Bir \u015fey olursa sana ula\u015ft\u0131rmam\u0131 istedi.”<\/p>\n

Defteri a\u00e7t\u0131m.<\/p>\n

\u0130lk sayfada tan\u0131d\u0131\u011f\u0131m el yaz\u0131s\u0131 vard\u0131.<\/p>\n

“Sevgili kocam…”<\/p>\n

Daha ilk iki kelimede g\u00f6zlerim doldu.<\/p>\n

Okumaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n

“Bu sat\u0131rlar\u0131 okuyorsan sana s\u00f6ylemem gerekenleri zaman\u0131nda s\u00f6yleyememi\u015fim demektir. Bunun i\u00e7in benden nefret edebilirsin. Buna hakk\u0131n var.”<\/p>\n

Sayfay\u0131 \u00e7evirdim.<\/p>\n

“Kalbimdeki sorunu \u00f6\u011frendi\u011fimde \u00e7ok korktum. Sana s\u00f6ylemek istedim ama her defas\u0131nda cesaretimi kaybettim. Sen beni kurtarmak i\u00e7in b\u00fct\u00fcn d\u00fcnyayla sava\u015f\u0131rs\u0131n. Ben ise bu kez korkular\u0131mla kendim y\u00fczle\u015fmek istedim.”<\/p>\n

Mektubu masaya b\u0131rakt\u0131m.<\/p>\n

“Bu do\u011fru de\u011fil,” dedim. “Birbirimizden b\u00f6yle \u015feyler saklamazd\u0131k.”<\/p>\n

Sevim sessizce dinliyordu.<\/p>\n

“Devam\u0131n\u0131 oku,” dedi.<\/p>\n

Titreyen ellerimle defteri yeniden a\u00e7t\u0131m.<\/p>\n

“Bir g\u00fcn hastanede doktor bana riskleri anlat\u0131rken d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm tek \u015fey k\u0131zlar\u0131m\u0131z de\u011fildi. Sen de vard\u0131n. Seni yaln\u0131z b\u0131rakmaktan \u00e7ok korktum. Bu y\u00fczden sana s\u00f6ylememekle b\u00fcy\u00fck hata yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131 biliyorum.”<\/p>\n

Bo\u011faz\u0131m d\u00fc\u011f\u00fcmlendi.<\/p>\n

Sonraki sat\u0131rlarda Meltem, do\u011fum yakla\u015f\u0131rken ger\u00e7e\u011fi anlatmaya karar verdi\u011fini yazm\u0131\u015ft\u0131. Ama uygun zaman\u0131 bulamad\u0131\u011f\u0131n\u0131, korkusunun her ge\u00e7en g\u00fcn b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u00f6yl\u00fcyordu.<\/p>\n

En son sat\u0131r\u0131n alt\u0131 \u00e7izilmi\u015fti.<\/p>\n

“Ne olursa olsun, beni sevdi\u011fin i\u00e7in kendini cezaland\u0131rma.”<\/p>\n

Defteri kapatt\u0131m.<\/p>\n

Uzun s\u00fcre hi\u00e7birimiz konu\u015fmad\u0131k.<\/p>\n

Sonunda akl\u0131ma tak\u0131lan soruyu sordum.<\/p>\n

“Doktorlar bunu biliyor muydu?”<\/p>\n

Sevim ba\u015f\u0131n\u0131 sallad\u0131.<\/p>\n

“Takibini yapan kad\u0131n do\u011fum uzman\u0131 ve kardiyoloji doktoru biliyordu.”<\/p>\n

“Ama do\u011fum s\u0131ras\u0131nda bana neden s\u00f6ylemediler?”<\/p>\n

“Ben orada de\u011fildim. Neler konu\u015fuldu\u011funu bilmiyorum.”<\/p>\n

Birden ayakland\u0131m.<\/p>\n

“\u00d6\u011frenmem gerekiyor.”<\/p>\n

Ertesi sabah k\u0131z karde\u015fim \u00e7ocuklarla ilgilenirken hastaneye gittim.<\/p>\n

Do\u011fumda g\u00f6rev yapan doktorla g\u00f6r\u00fc\u015fmek istedi\u011fimi s\u00f6yledim. Bir s\u00fcre sonra kad\u0131n do\u011fum uzman\u0131 beni odas\u0131na ald\u0131.<\/p>\n

Beni tan\u0131y\u0131nca y\u00fcz\u00fc de\u011fi\u015fti.<\/p>\n

“Ba\u015f\u0131n\u0131z sa\u011f olsun,” dedi.<\/p>\n

“Kar\u0131m\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 neden bilmiyordum?”<\/p>\n

Doktor bir s\u00fcre sustu.<\/p>\n

“Meltem Han\u0131m sa\u011fl\u0131k bilgilerinin sizinle payla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 istememi\u015fti. Hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 size anlatmas\u0131 i\u00e7in kendisini bir\u00e7ok kez te\u015fvik ettik.”<\/p>\n

“Hayat\u0131n\u0131n tehlikede oldu\u011funu biliyor muydunuz?”<\/p>\n

“Riskin ciddi oldu\u011funu biliyorduk. Ancak sonucu kesin olarak \u00f6ng\u00f6rmek m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi.”<\/p>\n

G\u00f6zlerim doldu.<\/p>\n

“Peki do\u011fum s\u0131ras\u0131nda ne oldu?”<\/p>\n

Doktor \u00f6n\u00fcndeki dosyay\u0131 a\u00e7t\u0131.<\/p>\n

“Meltem Han\u0131m acile geldi\u011finde durumu h\u0131zla k\u00f6t\u00fcle\u015fmi\u015fti. \u0130kizlerin kalp at\u0131mlar\u0131nda da ciddi s\u0131k\u0131nt\u0131 vard\u0131. Acil m\u00fcdahale gerekiyordu. Do\u011fum s\u0131ras\u0131nda annenin dola\u015f\u0131m\u0131 daha da bozuldu.”<\/p>\n

“Neden bana se\u00e7im yapt\u0131rd\u0131n\u0131z?”<\/p>\n

Doktor ba\u015f\u0131n\u0131 kald\u0131rd\u0131.<\/p>\n

“O anki konu\u015fmam\u0131z\u0131n sizde b\u00f6yle bir iz b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 anl\u0131yorum. Ama t\u0131bbi olarak annenin hayat\u0131yla bebeklerin hayat\u0131 aras\u0131nda basit bir tercih yap\u0131lmaz. Ekibimiz \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fc de kurtarmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131.”<\/p>\n

“Fakat bana \u00f6nceli\u011fimizi sordunuz.”<\/p>\n

“Size bebeklerin acil do\u011fumu ve Meltem Han\u0131m’\u0131n a\u011f\u0131rla\u015fan durumu hakk\u0131nda bilgi verdik. Meltem Han\u0131m da bilinci a\u00e7\u0131kken m\u00fcdahaleye onay verdi. Sizin s\u00f6zleriniz tedaviyi tek ba\u015f\u0131na belirlemedi.”<\/p>\n

Nefesimi tuttum.<\/p>\n

“Yani ben k\u0131zlar\u0131m\u0131 se\u00e7ti\u011fim i\u00e7in Meltem \u00f6lmedi mi?”<\/p>\n

Doktorun y\u00fcz\u00fc ciddile\u015fti.<\/p>\n

“Hay\u0131r. E\u015finizin \u00f6l\u00fcm\u00fcne sizin verdi\u011finiz cevap neden olmad\u0131. Do\u011fum s\u0131ras\u0131nda ciddi kalp yetmezli\u011fi geli\u015fti. Kalp ve yo\u011fun bak\u0131m ekipleri b\u00fct\u00fcn m\u00fcdahaleleri yapt\u0131. Ne yaz\u0131k ki kurtaramad\u0131k.”<\/p>\n

O ana kadar \u00fc\u00e7 ayd\u0131r ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m y\u00fck\u00fcn bir par\u00e7as\u0131 yerinden oynad\u0131.<\/p>\n

Ama yerini ba\u015fka bir ac\u0131 ald\u0131.<\/p>\n

Meltem hastayd\u0131.<\/p>\n

Korkmu\u015ftu.<\/p>\n

Ve ben onun korkusunu payla\u015famam\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n

“Bir \u015fey daha soraca\u011f\u0131m,” dedim. “Daha \u00f6nce \u00f6\u011frenseydim onu kurtarabilir miydik?”<\/p>\n

Doktor dikkatle cevap verdi.<\/p>\n

“Belki tedavi planlamas\u0131nda ve haz\u0131rl\u0131k s\u00fcrecinde baz\u0131 \u015feyler farkl\u0131 olabilirdi. Ama kesin olarak kurtulaca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yleyemem. Size b\u00f6yle bir g\u00fcvence vermem do\u011fru olmaz.”<\/p>\n

Oday\u0131 terk etti\u011fimde kendimi daha iyi hissetmiyordum.<\/p>\n

Fakat ilk kez neyle y\u00fczle\u015fmem gerekti\u011fini biliyordum.<\/p>\n

Eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde Sevim h\u00e2l\u00e2 oradayd\u0131.<\/p>\n

K\u0131z karde\u015fim onu aram\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n

Kuca\u011f\u0131nda torunlar\u0131ndan biri vard\u0131. Di\u011feri be\u015fi\u011finde uyuyordu.<\/p>\n

Beni g\u00f6r\u00fcnce aya\u011fa kalkt\u0131.<\/p>\n

“Ne s\u00f6ylediler?”<\/p>\n

“Meltem’i ben \u00f6ld\u00fcrmemi\u015fim.”<\/p>\n

Sevim’in g\u00f6zleri doldu.<\/p>\n

“Hi\u00e7bir zaman \u00f6yle d\u00fc\u015f\u00fcnmedim.”<\/p>\n

“\u00d6yleyse neden gelmedin?”<\/p>\n

Bu soruyu sormak \u00fc\u00e7 ay\u0131m\u0131 alm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n

Sevim torununu be\u015fi\u011fe yat\u0131rd\u0131.<\/p>\n

Sonra kar\u015f\u0131ma ge\u00e7ti.<\/p>\n

“\u00c7\u00fcnk\u00fc k\u0131z\u0131m\u0131 son g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde onunla kavga etmi\u015ftim.”<\/p>\n

\u015ea\u015fk\u0131nl\u0131kla bakt\u0131m.<\/p>\n

“Ne?”<\/p>\n

“Do\u011fumdan iki g\u00fcn \u00f6nce bana geldi. Hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 sana anlatmas\u0131n\u0131 istedim. Art\u0131k saklayamayaca\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yledim. O da bana k\u0131zd\u0131.”<\/p>\n

G\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131 sildi.<\/p>\n

“Hayat\u0131 boyunca onun kararlar\u0131na kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6yledi. Bana, ‘Anne, bir kez olsun benim yan\u0131mda ol,’ dedi.”<\/p>\n

Sesi titriyordu.<\/p>\n

“Ben de \u00e7ok korktum. Ona d\u00fc\u015f\u00fcncesizce davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yledim. Kap\u0131dan \u00e7\u0131karken arkas\u0131ndan seslendim ama d\u00f6nmedi.”<\/p>\n

Bir s\u00fcre konu\u015famad\u0131.<\/p>\n

“Onunla son konu\u015fmam\u0131z buydu.”<\/p>\n

\u015eimdi neden uzak durdu\u011funu anlamaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n

“\u00dc\u00e7 ay boyunca beni su\u00e7lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sand\u0131m,” dedim.<\/p>\n

“Ben kendimle y\u00fczle\u015femiyordum. Sana bakt\u0131\u011f\u0131mda k\u0131z\u0131m\u0131n s\u00f6yleyemedi\u011fi ger\u00e7e\u011fi hat\u0131rl\u0131yordum. Seni kand\u0131rm\u0131\u015f gibi hissediyordum.”<\/p>\n

“Ger\u00e7e\u011fi daha erken anlatabilirdin.”<\/p>\n

“Hakl\u0131s\u0131n.”<\/p>\n

\u0130lk kez birbirimizin ac\u0131s\u0131n\u0131 saklamadan konu\u015fuyorduk.<\/p>\n

O ak\u015fam Sevim gitmek i\u00e7in kalkt\u0131\u011f\u0131nda onu durdurdum.<\/p>\n

“Kal\u0131r m\u0131s\u0131n?”<\/p>\n

\u015ea\u015f\u0131rd\u0131.<\/p>\n

“Bu gece mi?”<\/p>\n

“Evet. K\u0131zlar seni tan\u0131s\u0131n istiyorum.”<\/p>\n

Sevim a\u011flayarak ba\u015f\u0131n\u0131 sallad\u0131.<\/p>\n

O gece \u00fc\u00e7\u00fcm\u00fcz bebeklerle ilgilendik.<\/p>\n

Sevim biberon haz\u0131rlarken k\u0131z karde\u015fim mutfakta yemek \u0131s\u0131tt\u0131. Uzun zamand\u0131r ilk kez masaya oturup bir tabak yeme\u011fi bitirdim.<\/p>\n

Bir ara Sevim g\u00fcl\u00fcmsedi.<\/p>\n

“Meltem \u00e7ocukken de b\u00f6yleydi,” dedi. “Bir \u015feye karar verdi mi kolay kolay vazge\u00e7mezdi.”<\/p>\n

Ben de g\u00fcl\u00fcmsedim.<\/p>\n

“\u0130lk tan\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131zda bana telefon numaras\u0131n\u0131 vermemi\u015fti. \u00dc\u00e7 kez ayn\u0131 kitap\u00e7\u0131ya gitmek zorunda kalm\u0131\u015ft\u0131m.”<\/p>\n

Sevim g\u00fcld\u00fc.<\/p>\n

Sonra ikimiz de a\u011flad\u0131k.<\/p>\n

Ama o geceki g\u00f6zya\u015flar\u0131 \u00f6nceki gecelerden farkl\u0131yd\u0131.<\/p>\n

Bir hafta sonra Meltem’in defterini yeniden okumaya ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n

Son sayfalarda k\u0131zlar\u0131m\u0131za yazd\u0131\u011f\u0131 k\u0131sa notlar vard\u0131.<\/p>\n

Onlara nas\u0131l bir anne olmak istedi\u011fini, ilk ad\u0131mlar\u0131n\u0131 g\u00f6rmeyi, okula ba\u015flad\u0131klar\u0131nda sa\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6rmeyi hayal etmi\u015fti.<\/p>\n

Bir sayfada isimler yaz\u0131yordu.<\/p>\n

Onlarca isim.<\/p>\n

Baz\u0131lar\u0131n\u0131n \u00fczeri \u00e7izilmi\u015fti.<\/p>\n

En altta iki isim vard\u0131.<\/p>\n

Defne ve Nehir.<\/p>\n

Yanlar\u0131na k\u00fc\u00e7\u00fck kalpler \u00e7izmi\u015fti.<\/p>\n

\u0130\u00e7im burkuldu.<\/p>\n

Biz do\u011fumdan \u00f6nce isimlerde anla\u015famam\u0131\u015ft\u0131k. Hastaneden sonra n\u00fcfus i\u015flemlerini yaparken k\u0131zlar\u0131m\u0131za Defne ve Nehir adlar\u0131n\u0131 koymu\u015ftum.<\/p>\n

\u00c7\u00fcnk\u00fc Meltem’in en \u00e7ok sevdi\u011fi isimlerin bunlar oldu\u011funu hat\u0131rl\u0131yordum.<\/p>\n

Demek ki ayn\u0131 isimleri o da se\u00e7mi\u015fti.<\/p>\n

Sayfan\u0131n alt\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir not vard\u0131.<\/p>\n

“Babalar\u0131 bunlar\u0131 be\u011fenmezse ba\u015fka isimlere de raz\u0131y\u0131m. Yeter ki her g\u00fcn onlar\u0131 severek s\u00f6ylesin.”<\/p>\n

Defteri g\u00f6\u011fs\u00fcme bast\u0131rd\u0131m.<\/p>\n

O an ilk kez Meltem’in yaln\u0131zca nas\u0131l \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011fil, nas\u0131l ya\u015famak istedi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm.<\/p>\n

Ne\u015feli, inat\u00e7\u0131, bazen korkular\u0131n\u0131 gizleyen, bazen hata yapan ama bizi b\u00fct\u00fcn kalbiyle seven bir kad\u0131nd\u0131.<\/p>\n

Onu yaln\u0131zca son g\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fcn ac\u0131s\u0131yla hat\u0131rlamak istemiyordum.<\/p>\n

Ertesi g\u00fcn bir psikologdan randevu ald\u0131m.<\/p>\n

\u0130lk g\u00f6r\u00fc\u015fmede a\u011flamaktan do\u011fru d\u00fczg\u00fcn konu\u015famad\u0131m. Sonraki haftalarda su\u00e7luluk duygumu, Meltem’e duydu\u011fum \u00f6fkeyi ve onu h\u00e2l\u00e2 ne kadar \u00f6zledi\u011fimi anlatt\u0131m.<\/p>\n

\u00c7\u00fcnk\u00fc ona k\u0131zg\u0131nd\u0131m da.<\/p>\n

Bana g\u00fcvenmemesine, hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 saklamas\u0131na, b\u00fct\u00fcn bu korkularla tek ba\u015f\u0131na ya\u015famas\u0131na k\u0131zg\u0131nd\u0131m.<\/p>\n

Ama bir insan\u0131 sevmek, yapt\u0131\u011f\u0131 her \u015feyi do\u011fru bulmak de\u011fildi.<\/p>\n

Bunu kabullenmem zaman ald\u0131.<\/p>\n

Sevim haftada birka\u00e7 g\u00fcn gelmeye ba\u015flad\u0131. Bazen birlikte Meltem’in foto\u011fraflar\u0131na bak\u0131yorduk. Bazen hi\u00e7bir \u015fey konu\u015fmadan torunlar\u0131n\u0131 seviyordu.<\/p>\n

Bir g\u00fcn bana k\u00fc\u00e7\u00fck bir kutu getirdi.<\/p>\n

“Meltem’in \u00e7ocukluk e\u015fyalar\u0131,” dedi. “Bunlar k\u0131zlarda kals\u0131n.”<\/p>\n

\u0130\u00e7inde eski foto\u011fraflar, kurdeleler ve \u00e7ocukken yazd\u0131\u011f\u0131 komik mektuplar vard\u0131.<\/p>\n

Kutunun en alt\u0131nda ise k\u00fc\u00e7\u00fck, sar\u0131 bir sa\u00e7 tokas\u0131 duruyordu.<\/p>\n

Sevim onu eline ald\u0131.<\/p>\n

“\u0130lkokula ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 g\u00fcn takm\u0131\u015ft\u0131. Kayboldu san\u0131yordum. Y\u0131llar sonra \u00e7ekmecesinde buldum.”<\/p>\n

G\u00fcl\u00fcmsedim.<\/p>\n

“Defne biraz b\u00fcy\u00fcs\u00fcn, ona takar\u0131z.”<\/p>\n

“Nehir’e de ba\u015fka bir tane al\u0131r\u0131z,” dedi.<\/p>\n

Alt\u0131 ay sonra Meltem’in do\u011fum g\u00fcn\u00fcnde mezar\u0131na gittik.<\/p>\n

Sevim yan\u0131mdayd\u0131. Defne ve Nehir bebek arabas\u0131nda uyuyordu.<\/p>\n

Yan\u0131m\u0131zda \u00e7i\u00e7ekler vard\u0131.<\/p>\n

Mezar ta\u015f\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde durup uzun s\u00fcre konu\u015ftum.<\/p>\n

Ona k\u0131zlar\u0131m\u0131z\u0131n b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, Defne’nin ilk kez kahkaha att\u0131\u011f\u0131n\u0131, Nehir’in ablas\u0131n\u0131n sa\u00e7\u0131n\u0131 \u00e7ekmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlatt\u0131m.<\/p>\n

Sonra sesim titredi.<\/p>\n

“Sana h\u00e2l\u00e2 k\u0131zg\u0131n\u0131m, Meltem. Bunu bilmeni isterdim. Bana neden anlatmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hi\u00e7bir zaman tam olarak anlayamayaca\u011f\u0131m.”<\/p>\n

Sevim sessizce omzuma dokundu.<\/p>\n

“Ama art\u0131k her gece kendimi su\u00e7lam\u0131yorum,” diye devam ettim. “K\u0131zlar\u0131m\u0131za ikimizi de anlataca\u011f\u0131m. Seni yaln\u0131zca o hastane odas\u0131nda ya\u015fananlarla hat\u0131rlamayacaklar.”<\/p>\n

Cebimden k\u00fc\u00e7\u00fck bir foto\u011fraf \u00e7\u0131kard\u0131m.<\/p>\n

Meltem’in hamileli\u011finin alt\u0131nc\u0131 ay\u0131nda \u00e7ekilmi\u015fti.<\/p>\n

Bah\u00e7ede oturuyordu. Elinde bir bardak limonata vard\u0131. Kameraya bak\u0131p kahkaha at\u0131yordu.<\/p>\n

Foto\u011fraf\u0131 mezar ta\u015f\u0131n\u0131n yan\u0131na b\u0131rakt\u0131m.<\/p>\n

“\u0130\u015fte sizi b\u00f6yle tan\u0131yacaklar,” dedim.<\/p>\n

Eve d\u00f6nerken Sevim bana bakt\u0131.<\/p>\n

“\u0130yi bir baba oldun.”<\/p>\n

Ba\u015f\u0131m\u0131 sallad\u0131m.<\/p>\n

“Olmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum.”<\/p>\n

“Meltem seninle gurur duyard\u0131.”<\/p>\n

O ak\u015fam k\u0131zlar\u0131 yat\u0131rd\u0131ktan sonra dolab\u0131n \u00fcst raf\u0131ndaki hastane \u00e7antas\u0131n\u0131 indirdim.<\/p>\n

Meltem’in sweatshirt\u00fc h\u00e2l\u00e2 i\u00e7indeydi.<\/p>\n

Onu \u00e7\u0131kard\u0131m ve y\u00fcz\u00fcme yakla\u015ft\u0131rd\u0131m.<\/p>\n

Art\u0131k kokusu neredeyse kaybolmu\u015ftu.<\/p>\n

Aylarca o kuma\u015fa tutunursam Meltem’i kaybetmemi\u015f gibi hissedece\u011fimi sanm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n

Sweatshirt\u00fc y\u0131kamad\u0131m.<\/p>\n

Ama ilk kez \u00e7antadan \u00e7\u0131kar\u0131p dolab\u0131m\u0131za ast\u0131m.<\/p>\n

Yan\u0131na da k\u0131zlar\u0131m\u0131z\u0131n do\u011fdu\u011fu g\u00fcn \u00e7ekilmi\u015f foto\u011fraflar\u0131n\u0131 koydum.<\/p>\n

Sonra be\u015fiklerin yan\u0131na oturdum.<\/p>\n

Defne uykusunda hafif\u00e7e g\u00fcl\u00fcmsedi. Nehir k\u00fc\u00e7\u00fck elini battaniyenin d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131.<\/p>\n

Parma\u011f\u0131m\u0131 uzatt\u0131m.<\/p>\n

Nehir s\u0131ms\u0131k\u0131 tuttu.<\/p>\n

O hastane odas\u0131nda Meltem de parmaklar\u0131m\u0131 b\u00f6yle s\u0131km\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n

Y\u0131llarca o an\u0131 hayat\u0131m\u0131n en korkun\u00e7 hat\u0131ras\u0131 olarak ta\u015f\u0131yaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcm.<\/p>\n

\u015eimdi ise ayn\u0131 hareket bana ba\u015fka bir \u015feyi hat\u0131rlat\u0131yordu.<\/p>\n

Sevdi\u011fimiz insanlar\u0131 her zaman koruyam\u0131yorduk. Bazen onlar\u0131n kararlar\u0131n\u0131 anlayam\u0131yor, bazen de onlar\u0131 kaybettikten sonra cevaplanamayacak sorularla ya\u015f\u0131yorduk.<\/p>\n

Ama geride kalanlara sevgimizi g\u00f6stermek h\u00e2l\u00e2 elimizdeydi.<\/p>\n

Nehir’in elini b\u0131rakmadan di\u011fer be\u015fi\u011fe uzand\u0131m.<\/p>\n

“Anneniz sizi \u00e7ok seviyordu,” diye f\u0131s\u0131ldad\u0131m. “Ben de sizi \u00e7ok seviyorum.”<\/p>\n

\u0130kisi de huzurla uyumaya devam etti.<\/p>\n

O gece ev yine sessizdi.<\/p>\n

Meltem yine yan\u0131mda de\u011fildi.<\/p>\n

Onu h\u00e2l\u00e2 dayan\u0131lmaz derecede \u00f6zl\u00fcyordum.<\/p>\n

Ama aylar sonra ilk kez sessizli\u011fin i\u00e7inde yaln\u0131zca kaybettiklerimi de\u011fil, birlikte b\u00fcy\u00fctece\u011fimiz iki k\u00fc\u00e7\u00fck hayat\u0131 da g\u00f6rebildim.<\/p>\n

Ve ilk kez sabah\u0131n gelmesinden korkmad\u0131m.<\/p>\n"},"alt_text":"","media_type":"image","mime_type":"image\/jpeg","media_details":{"width":1024,"height":1536,"file":"2026\/10\/gggg.jpg","filesize":178140,"sizes":{"medium":{"file":"gggg-200x300.jpg","width":200,"height":300,"filesize":15270,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg-200x300.jpg"},"large":{"file":"gggg-683x1024.jpg","width":683,"height":1024,"filesize":112189,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg-683x1024.jpg"},"thumbnail":{"file":"gggg-150x150.jpg","width":150,"height":150,"filesize":6917,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg-150x150.jpg"},"medium_large":{"file":"gggg-768x1152.jpg","width":768,"height":1152,"filesize":135811,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg-768x1152.jpg"},"full":{"file":"gggg.jpg","width":1024,"height":1536,"mime_type":"image\/jpeg","source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg.jpg"}},"image_meta":{"aperture":"0","credit":"","camera":"","caption":"","created_timestamp":"0","copyright":"","focal_length":"0","iso":"0","shutter_speed":"0","title":"","orientation":"0","keywords":[],"alt":""}},"post":1708,"source_url":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/gggg.jpg","filename":"gggg.jpg","filesize":178140,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1710","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/media"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/attachment"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1710"}],"wp:attached-to":[{"embeddable":true,"post_type":"post","id":1708,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1708"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}