{"id":2168,"date":"2026-10-27T20:21:23","date_gmt":"2026-10-27T20:21:23","guid":{"rendered":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/?p=2168"},"modified":"2026-10-27T20:21:23","modified_gmt":"2026-10-27T20:21:23","slug":"esim-oldukten-sonra-uc-cocugumdan-kalacak-yer-istedim-bana-kapisini-acan-ogluma-verdigim-ucuncu-zarf-herkesi-aglatti","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/esim-oldukten-sonra-uc-cocugumdan-kalacak-yer-istedim-bana-kapisini-acan-ogluma-verdigim-ucuncu-zarf-herkesi-aglatti\/","title":{"rendered":"E\u015fim \u00d6ld\u00fckten Sonra \u00dc\u00e7 \u00c7ocu\u011fumdan Kalacak Yer \u0130stedim, Bana Kap\u0131s\u0131n\u0131 A\u00e7an O\u011fluma Verdi\u011fim \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Zarf Herkesi A\u011flatt\u0131"},"content":{"rendered":"\n\t\t<style>\n\t\t\t#gallery-1 {\n\t\t\t\tmargin: auto;\n\t\t\t}\n\t\t\t#gallery-1 .gallery-item {\n\t\t\t\tfloat: left;\n\t\t\t\tmargin-top: 10px;\n\t\t\t\ttext-align: center;\n\t\t\t\twidth: 33%;\n\t\t\t}\n\t\t\t#gallery-1 img {\n\t\t\t\tborder: 2px solid #cfcfcf;\n\t\t\t}\n\t\t\t#gallery-1 .gallery-caption {\n\t\t\t\tmargin-left: 0;\n\t\t\t}\n\t\t\t\/* see gallery_shortcode() in wp-includes\/media.php *\/\n\t\t<\/style>\n\t\t<div id='gallery-1' class='gallery galleryid-2168 gallery-columns-3 gallery-size-thumbnail'><dl class='gallery-item'>\n\t\t\t<dt class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/esim-oldukten-sonra-uc-cocugumdan-kalacak-yer-istedim-bana-kapisini-acan-ogluma-verdigim-ucuncu-zarf-herkesi-aglatti\/ggt-6\/'><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/ggt-5-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" aria-describedby=\"gallery-1-2169\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/dt>\n\t\t\t\t<dd class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-2169'>\n\t\t\t\tLeman\u2019\u0131n titreyen sesi k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck salonun duvarlar\u0131nda yank\u0131land\u0131. Elindeki k\u00e2\u011f\u0131t yere d\u00fc\u015fmek \u00fczereydi. Tansel ise kendi zarf\u0131ndan \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 belgeleri tekrar tekrar inceliyordu. Cevdet, \u00f6n\u00fcndeki k\u00fc\u00e7\u00fck zarf\u0131 hen\u00fcz a\u00e7mam\u0131\u015f, \u015fa\u015fk\u0131n g\u00f6zlerle bir bana bir karde\u015flerine bak\u0131yordu.\n\n\u201cAnne, sen bize evini kaybetti\u011fini s\u00f6ylemi\u015ftin!\u201d diye ba\u011f\u0131rd\u0131 Leman. \u201cAma burada evin h\u00e2l\u00e2 senin oldu\u011funu yaz\u0131yor. \u00dcstelik b\u00fct\u00fcn bunlar bir s\u0131nav m\u0131yd\u0131?\u201d\n\nBa\u015f\u0131m\u0131 e\u011fdim. \u201cEvet k\u0131z\u0131m. Evimi kaybetmedim. Banka evime el koymad\u0131. Hastane masraflar\u0131 da bizi paras\u0131z b\u0131rakmad\u0131.\u201d\n\nTansel sandalyesini geriye itti. \u201cYani \u00fc\u00e7 haftad\u0131r bizi kand\u0131r\u0131yorsun! Babam\u0131n son iste\u011fi dedi\u011fin \u015fey de bunun bir par\u00e7as\u0131 m\u0131?\u201d\n\n\u201cBaban\u0131z ger\u00e7ekten benim yaln\u0131z kalmamdan korkuyordu. Ama bu s\u0131nav\u0131 yapmam\u0131 o istemedi. Buna ben karar verdim.\u201d\n\nOdan\u0131n kap\u0131s\u0131 aral\u0131\u011f\u0131ndan torunlar\u0131m\u0131n sesleri geliyordu. J\u00fclide onlar\u0131 di\u011fer odaya g\u00f6t\u00fcrerek konu\u015fmam\u0131za f\u0131rsat verdi. Cevdet ise sessizce yan\u0131mdaki sandalyeye oturdu.\n\n\u201c\u00d6nce zarflarda ne oldu\u011funu konu\u015fal\u0131m.\u201d dedim.\n\n\n\t\t\t\t<\/dd><\/dl><dl class='gallery-item'>\n\t\t\t<dt class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/esim-oldukten-sonra-uc-cocugumdan-kalacak-yer-istedim-bana-kapisini-acan-ogluma-verdigim-ucuncu-zarf-herkesi-aglatti\/trer\/'><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-content\/uploads\/2026\/10\/trer-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" aria-describedby=\"gallery-1-2170\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/dt>\n\t\t\t\t<dd class='wp-caption-text gallery-caption' id='gallery-1-2170'>\n\t\t\t\tTansel\u2019in elindeki b\u00fcy\u00fck zarfta \u00fc\u00e7 sayfal\u0131k bir mektup vard\u0131. \u0130lk sayfada ona \u00e7ocuklu\u011fundan s\u00f6z etmi\u015ftim. Okula ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 sabah kravat\u0131n\u0131 Enver\u2019in ba\u011flay\u0131\u015f\u0131n\u0131, ilk bisikletini alabilmek i\u00e7in aylarca biriktirdi\u011fimiz paray\u0131, \u00fcniversiteye gitti\u011finde babas\u0131n\u0131n sevin\u00e7ten a\u011flay\u0131\u015f\u0131n\u0131 anlatm\u0131\u015ft\u0131m.\n\n\u0130kinci sayfada telefon konu\u015fmam\u0131z\u0131n bende b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 duygular vard\u0131. Be\u015f odal\u0131 evine s\u0131\u011fmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm o ak\u015fam\u0131, bana yaln\u0131zca \u00fc\u00e7 internet ba\u011flant\u0131s\u0131 g\u00f6ndermesini ve bir kez bile ger\u00e7ekten nerede kalaca\u011f\u0131m\u0131 sormamas\u0131n\u0131 yazm\u0131\u015ft\u0131m.\n\nSon sayfan\u0131n alt\u0131nda ise \u015fu c\u00fcmle bulunuyordu: \u201cO\u011flum, senden evini ya da paran\u0131 istemiyordum. Zor durumda oldu\u011fumu sand\u0131\u011f\u0131n g\u00fcn bana ay\u0131rabilece\u011fin k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck bir yer olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmek istedim. Bana g\u00f6nderdi\u011fin ba\u011flant\u0131lardan \u00e7ok, g\u00f6sterece\u011fin ilgiyi bekledim.\u201d\n\nTansel k\u00e2\u011f\u0131d\u0131 masaya b\u0131rakt\u0131. \u0130lk kez y\u00fcz\u00fcme bakam\u0131yordu.\n\nLeman\u2019\u0131n zarf\u0131ndan ise d\u00f6rt sayfal\u0131k bir mektup \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. Onun \u00e7ocuklu\u011funda ge\u00e7irdi\u011fi a\u011f\u0131r bir hastal\u0131k s\u0131ras\u0131nda ba\u015fucunda ge\u00e7irdi\u011fim geceleri, y\u0131llarca birlikte kurdu\u011fumuz hayalleri ve evlendi\u011fi g\u00fcn babas\u0131n\u0131n kula\u011f\u0131na f\u0131s\u0131ldad\u0131\u011f\u0131 g\u00fczel s\u00f6zleri hat\u0131rlatm\u0131\u015ft\u0131m.\n\nArd\u0131ndan bana ne kadar param kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 sordu\u011fu an\u0131 yazm\u0131\u015ft\u0131m. Onun a\u011flamas\u0131 durdu\u011funda, yaln\u0131zca paras\u0131z kald\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in mi ilgisini kaybetti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc anlatm\u0131\u015ft\u0131m.\n\nMektubun son sat\u0131r\u0131 \u015f\u00f6yleydi: \u201cK\u0131z\u0131m, bir annenin en b\u00fcy\u00fck korkusu paras\u0131z kalmak de\u011fildir. Sevdiklerinin g\u00f6z\u00fcnde art\u0131k bir y\u00fck oldu\u011funu fark etmektir.\u201d\n\nLeman y\u00fcz\u00fcn\u00fc ellerine kapatt\u0131. \u201cBen seni ger\u00e7ekten bir bar\u0131nma merkezine g\u00f6ndermeye haz\u0131rlanm\u0131\u015f\u0131m.\u201d diye f\u0131s\u0131ldad\u0131.\n\n\u201cBelki de bunun senin i\u00e7in makul bir \u00e7\u00f6z\u00fcm oldu\u011funa inan\u0131yordun.\u201d dedim. \u201cAma benim ne hissetti\u011fimi hi\u00e7 sormad\u0131n.\u201d\n\nCevdet, karde\u015flerinin mektuplar\u0131n\u0131 dinledikten sonra elindeki k\u00fc\u00e7\u00fck zarfa bakt\u0131.\n\n\u201cAnne, benimkini a\u00e7mam\u0131 istiyor musun?\u201d\n\n\u201cEvet o\u011flum.\u201d\n\nZarf\u0131 dikkatlice a\u00e7t\u0131. \u0130\u00e7inden yaln\u0131zca katlanm\u0131\u015f tek sayfal\u0131k bir mektup ve k\u00fc\u00e7\u00fck, eski bir foto\u011fraf \u00e7\u0131kt\u0131. Foto\u011frafta Enver, Cevdet hen\u00fcz alt\u0131 ya\u015f\u0131ndayken onu omuzlar\u0131na alm\u0131\u015ft\u0131.\n\nCevdet \u00f6nce foto\u011fraf\u0131 g\u00f6rd\u00fc. Y\u00fcz\u00fcne buruk bir g\u00fcl\u00fcmseme yay\u0131ld\u0131. Sonra mektubu okumaya ba\u015flad\u0131.\n\n\u201cSevgili o\u011flum, babanla birlikte b\u00fcy\u00fctt\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz \u00fc\u00e7 \u00e7ocuktan birisin. Sizleri hi\u00e7bir zaman sahip olduklar\u0131n\u0131zla \u00f6l\u00e7medik. Bana kap\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n g\u00fcn de bunu de\u011fi\u015ftirmedin. Senin evinde yatak azd\u0131 ama sevgi hepimize yetecek kadar \u00e7oktu. Beni getirmeye gelirken bir kere bile ne kadar kalaca\u011f\u0131m\u0131 ya da param olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sormad\u0131n. \u00dc\u00e7 hafta boyunca aileni zorlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilsem de beni y\u00fck gibi hissettirmedin. Yapt\u0131klar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 beklemedi\u011fini biliyorum. Ama ben sana kendi imk\u00e2nlar\u0131mla bir hediye vermek istiyorum.\u201d\n\nCevdet burada durdu. G\u00f6zleri dolmu\u015ftu.\n\nMektubun son b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc y\u00fcksek sesle okudu.\n\n\u201cBaban\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra bana kalan ev h\u00e2l\u00e2 benim. Ayr\u0131ca y\u0131llar boyunca kendi ad\u0131ma biriktirdi\u011fim param var. Bu birikimle senin ve ailenin y\u0131llard\u0131r hayalini kurdu\u011funuz k\u00fc\u00e7\u00fck bah\u00e7eli bir ev buldum. Kabul edersen onu senin ad\u0131na sat\u0131n almak istiyorum. Bu, baban\u0131n miras\u0131n\u0131 payla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in de\u011fil, bug\u00fcn kendi birikimimle vermek istedi\u011fim bir hediye. Yeni evinde mutlu g\u00fcnler g\u00f6rmeni diliyorum. Annen \u015e\u00fckran.\u201d\n\nCevdet\u2019in elleri titredi. Mektubu masaya b\u0131rakt\u0131ktan sonra g\u00f6zlerime bakt\u0131.\n\n\u201cAnne&#8230; Bu nas\u0131l olur? Senin b\u00f6yle bir paran oldu\u011funu bilmiyordum.\u201d\n\n\u201cBilmiyordun \u00e7\u00fcnk\u00fc hi\u00e7bir zaman sormad\u0131n yavrum.\u201d\n\nJ\u00fclide kap\u0131n\u0131n yan\u0131nda durmu\u015f, sessizce a\u011fl\u0131yordu.\n\nTansel birden do\u011fruldu. \u201cBir dakika! Nas\u0131l yani, ona ev mi ald\u0131n? Bizim bundan haberimiz neden yok?\u201d\n\n\u201c\u00c7\u00fcnk\u00fc bu karar bana ait.\u201d dedim sakinlikle. \u201cBaban\u0131zdan kalan mirasla ilgili bir karar vermedim. Onun geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 mal varl\u0131\u011f\u0131yla ilgili i\u015flerimizi zaten tamamlam\u0131\u015ft\u0131k. Bug\u00fcn s\u00f6z\u00fcn\u00fc etti\u011fim para, y\u0131llard\u0131r kendi ad\u0131ma biriktirdiklerim. K\u00fc\u00e7\u00fck birikimlerimi de\u011ferlendirdim, baz\u0131 harcamalar\u0131mdan vazge\u00e7tim. Cevdet\u2019e almak istedi\u011fim ev de kendi paramla vermek istedi\u011fim bir arma\u011fan.\u201d\n\nLeman g\u00f6zlerini sildi. \u201cPeki ya biz? Bize neden yaln\u0131zca mektup verdin?\u201d\n\nBu soruya i\u00e7tenlikle cevap vermek istiyordum.\n\n\u201c\u00c7\u00fcnk\u00fc bug\u00fcn size vermem gereken \u015feyin para de\u011fil, kalbimde ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131m k\u0131rg\u0131nl\u0131k oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm.\u201d\n\nTansel ba\u015f\u0131n\u0131 iki elinin aras\u0131na ald\u0131. Uzun s\u00fcre konu\u015fmad\u0131. Sonunda k\u0131s\u0131k bir sesle, \u201cAnne, sana davran\u0131\u015f\u0131m\u0131z korkun\u00e7tu.\u201d dedi. \u201cAma sen de bize yalan s\u00f6yledin. Seni ger\u00e7ekten evsiz kalm\u0131\u015f san\u0131yorduk.\u201d\n\nS\u00f6zleri can\u0131m\u0131 ac\u0131tt\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc hakl\u0131yd\u0131.\n\n\u201cEvet.\u201d dedim. \u201cSize yalan s\u00f6yledim. Bunu yapmamal\u0131yd\u0131m.\u201d\n\n\u0130lk defa o ak\u015fam kendimi yaln\u0131zca hakl\u0131 bir anne gibi de\u011fil, hata yapm\u0131\u015f bir insan gibi g\u00f6r\u00fcyordum.\n\n\u201cBaban\u0131z\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcnden sonra korktum. Hastaland\u0131\u011f\u0131mda ne olaca\u011f\u0131n\u0131, bir g\u00fcn ger\u00e7ekten yard\u0131ma ihtiyac\u0131m oldu\u011funda kimin yan\u0131mda duraca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Do\u011fru olan sizinle a\u00e7\u0131k\u00e7a konu\u015fmakt\u0131. Ama ben sizi s\u0131namay\u0131 se\u00e7tim. Bunun i\u00e7in hepinizden \u00f6z\u00fcr diliyorum.\u201d\n\nCevdet elimi tuttu. \u201cAnne, bunu bilseydim yine seni getirirdim. Ama ke\u015fke ba\u015ftan ger\u00e7e\u011fi s\u00f6yleseydin.\u201d\n\nO\u011flumun g\u00f6zlerine bak\u0131nca kendi davran\u0131\u015f\u0131m\u0131n onu da incitti\u011fini anlad\u0131m. \u00dc\u00e7 hafta boyunca ger\u00e7ekten endi\u015felenmi\u015f, ailesinin d\u00fczenini de\u011fi\u015ftirmi\u015f, benim gelece\u011fim i\u00e7in kayg\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131.\n\n\u201c\u00d6zellikle senden \u00f6z\u00fcr diliyorum.\u201d dedim. \u201cSenin sevgini kan\u0131tlamana ihtiyac\u0131m yokmu\u015f.\u201d\n\nJ\u00fclide yan\u0131m\u0131za geldi. \u201c\u015e\u00fckran anne, ev meselesini sonra konu\u015furuz. Sen bizim i\u00e7in zaten aileden birisin. Buraya geldi\u011fin g\u00fcn hi\u00e7 kimse seni misafir saymad\u0131.\u201d\n\n\u0130\u015fte o zaman a\u011flamaya ba\u015flad\u0131m.\n\nTansel aya\u011fa kalkarak yan\u0131ma yakla\u015ft\u0131. \u201cAnne, sana ofis bahanesi s\u00f6yledim. Oysa bilgisayar\u0131m\u0131 ba\u015fka odaya ta\u015f\u0131yabilirdim. Seni alamayaca\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bile s\u00f6ylemeden \u00f6nce Hale\u2019yle do\u011fru d\u00fcr\u00fcst konu\u015fmad\u0131m.\u201d\n\nHale utanga\u00e7 bir ifadeyle ba\u015f\u0131n\u0131 sallad\u0131. \u201cBen de bunu duydu\u011fumda \u00fcst\u00fcne gitmedim. Hepimiz rahat\u0131m\u0131za fazla al\u0131\u015fm\u0131\u015f\u0131z.\u201d\n\nLeman, \u201cBen de para meselesini d\u00fc\u015f\u00fcnmekten senin yaln\u0131z kalma korkunu g\u00f6remedim.\u201d dedi. \u201c\u00c7ocuklar\u0131m\u0131n derslerine, kurslar\u0131na o kadar \u00f6nem verdim ki kendi annemin bana ihtiyac\u0131 olabilece\u011fini unuttum.\u201d\n\nKimse o ak\u015fam mucizevi bi\u00e7imde de\u011fi\u015fmedi. Y\u0131llard\u0131r biriken uzakl\u0131\u011f\u0131n tek bir konu\u015fmayla yok olmayaca\u011f\u0131n\u0131 biliyordum. Ama ilk kez hepimiz birbirimizin g\u00f6zlerine d\u00fcr\u00fcst\u00e7e bak\u0131yorduk.\n\nBirka\u00e7 g\u00fcn sonra Cevdet ve J\u00fclide\u2019yle yeni evi g\u00f6rmeye gittik. \u015eehrin sakin bir mahallesinde, \u00f6n\u00fcnde k\u00fc\u00e7\u00fck bir bah\u00e7esi olan m\u00fctevaz\u0131 bir evdi. \u0130ki o\u011flan bah\u00e7eye \u00e7\u0131kt\u0131klar\u0131 anda ko\u015fmaya ba\u015flad\u0131.\n\nCevdet kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde durdu. \u201cAnne, bu \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir hediye. Ben bunu kabul edersem karde\u015flerimle aram bozulabilir.\u201d\n\n\u201cOnlarla konu\u015fmak benim sorumlulu\u011fum.\u201d dedim. \u201cAma senin istemedi\u011fin bir arma\u011fan\u0131 da zorla veremem.\u201d\n\nUzun s\u00fcre d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Sonunda, \u201cBir \u015fartla kabul ederim.\u201d dedi. \u201cBunu sana bakman\u0131n kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131 saymayaca\u011f\u0131z. Sen bize gelmek istedi\u011finde kap\u0131m\u0131z yine a\u00e7\u0131k olacak. Hi\u00e7bir \u015fey de\u011fi\u015fmeyecek.\u201d\n\nG\u00fcl\u00fcmsedim. \u201cZaten ba\u015fka t\u00fcrl\u00fcs\u00fcn\u00fc istemezdim.\u201d\n\nKabul ettikten sonra sat\u0131n alma ve tapu i\u015flemlerini birlikte tamamlad\u0131k. Cevdet her belgeyi okuyup kendi karar\u0131n\u0131 verdi.\n\nSonraki aylarda k\u00fc\u00e7\u00fck ama \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler ya\u015fand\u0131. Tansel her pazar aramaya ba\u015flad\u0131. \u00d6nceleri konu\u015fmalar\u0131m\u0131z biraz tutuktu. Ard\u0131ndan bir g\u00fcn yaln\u0131zca benimle kahve i\u00e7meye geldi. Telefonunu masaya ters \u00e7evirdi ve iki saat boyunca beni dinledi.\n\nLeman \u00e7ocuklar\u0131yla birlikte ziyarete geldi\u011finde bu kez aceleyle ayr\u0131lmad\u0131. Birlikte eski foto\u011fraf alb\u00fcmlerini kar\u0131\u015ft\u0131rd\u0131k. Babalar\u0131n\u0131n gen\u00e7lik foto\u011fraf\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce hepimiz g\u00fcld\u00fck, sonra sessizce a\u011flad\u0131k.\n\nOnlara art\u0131k ger\u00e7ek bir s\u0131k\u0131nt\u0131m oldu\u011funda bunu a\u00e7\u0131k\u00e7a s\u00f6yleyece\u011fime s\u00f6z verdim. Onlar da bana yard\u0131m etmek i\u00e7in \u00f6nce neye ihtiyac\u0131m oldu\u011funu soracaklar\u0131n\u0131 s\u00f6ylediler.\n\nCevdet ise de\u011fi\u015fmedi. Sabahlar\u0131 erkenden i\u015fe gidiyor, ak\u015famlar\u0131 yorgun d\u00f6n\u00fcyor, yine de haftada birka\u00e7 kez aray\u0131p yemek yiyip yemedi\u011fimi soruyordu. J\u00fclide bazen \u00e7ocuklar\u0131n \u00e7izdi\u011fi resimleri g\u00f6nderiyordu. Art\u0131k yay\u0131 bozuk kanepede yatmak zorunda de\u011fillerdi ama evlerinin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 ayn\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131.\n\nBir ak\u015fam yeni evlerinin bah\u00e7esinde topland\u0131k. Cevdet mangalla u\u011fra\u015f\u0131rken Tansel \u00e7ocuklarla top oynad\u0131. Leman ve J\u00fclide sofray\u0131 haz\u0131rlad\u0131. Ben bah\u00e7enin ortas\u0131ndaki sandalyede oturup onlar\u0131 seyrettim.\n\nYan\u0131mdaki bo\u015f sandalyeye bakt\u0131m. Enver hayatta olsayd\u0131 o ak\u015fam\u0131 \u00e7ok severdi.\n\nCevdet yan\u0131ma gelerek omzuma dokundu. \u201cBabam\u0131 m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun?\u201d\n\n\u201cEvet yavrum.\u201d dedim. \u201cBir de size ya\u015fatt\u0131klar\u0131m\u0131.\u201d\n\n\u201cGe\u00e7mi\u015fi de\u011fi\u015ftiremeyiz anne. Ama bundan sonras\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebiliriz.\u201d\n\nElini tuttum. Bah\u00e7enin di\u011fer ucunda karde\u015fleri g\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcyordu. Hepsi kusurlu, hepsi farkl\u0131, hepsi benim \u00e7ocuklar\u0131md\u0131.\n\nO g\u00fcn \u015funu anlad\u0131m: Sevgi bazen bir insan\u0131n elindeki son imk\u00e2n\u0131 payla\u015fmas\u0131yla g\u00f6r\u00fcn\u00fcr olur. Ama ger\u00e7ek aile olmak, bir s\u0131nav\u0131 kazanmak ya da kaybetmekten ibaret de\u011fildir. Hata yapt\u0131\u011f\u0131nda \u00f6z\u00fcr dileyebilmek, k\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda konu\u015fabilmek ve hi\u00e7bir kar\u015f\u0131l\u0131k beklemeden birbirine yer a\u00e7abilmektir.\n\nBen o\u011fluma bir ev hediye etmi\u015ftim. O ise bana \u00e7ok daha \u00f6nce, hi\u00e7bir m\u00fclk\u00fcn sat\u0131n alamayaca\u011f\u0131 bir \u015feyi vermi\u015fti: Kendimi y\u00fck gibi hissetmedi\u011fim bir yuva.\n\n\n\t\t\t\t<\/dd><\/dl>\n\t\t\t<br style='clear: both' \/>\n\t\t<\/div>\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":2169,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-2168","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-foto-galeri"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2168","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2168"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2168\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2171,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2168\/revisions\/2171"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2169"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2168"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2168"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.denizcakmak.com\/hbr\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2168"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}