BÖLÜM 2
Birkaç saniye boyunca hiçbirimiz yerimizden kıpırdamadık.

Murat bana, karşısında aniden bir hayalet belirmiş gibi bakıyordu.

Lily, onun gözlerini takip etti ve beni fark etti.

Dudaklarındaki gülümseme daha da genişledi.

— Vay vay… Görünüşe göre misafirimiz var, diye mırıldandı.

Ayakta durmakta bile zorlanıyordum.

Sezaryen dikişlerim kıyafetlerimin altında yanıyordu.

Saatlerce yolculuk yapmış, yürümüş ve saklanmıştım.

Vücudum artık bunun bedelini ödüyordu.

Ama onların önünde yere yığılmayacaktım.

İlk tepki veren Murat oldu.

Lily’den hızla uzaklaşıp bana doğru yürüdü.

— Elif?

Senin burada ne işin var?

Ne halt ediyorsun?

Cevap vermedim.

Az önce o kadının belini okşayan eline baktım.

On yıldır evlilik yüzüğünü taşıyan aynı ele…

— Hani eğitimdeydin? diye sordum.

Murat kaşlarını çattı.

— Bu gördüğün şey, sandığın gibi değil.

Kendi sesime bile yabancı gelen acı bir kahkaha attım.

— Seni onunla öpüşürken gördüm.

— Sesini alçalt!

— Neden?

Karın ameliyattan sonra iyileşmeye çalışırken senin tatil yaptığını birilerinin öğrenmesinden mi korkuyorsun?

Bana biraz daha yaklaştı.

— Elif, mantıksız davranıyorsun.

Daha yeni doğum yaptın.

Hormonların…

— Bir daha hormonlarımdan bahsetme!

Sesim o kadar kararlı çıkmıştı ki Murat bile bir an duraksadı.

Bu sırada Lily kollarını göğsünde birleştirdi.

— Murat’cığım, ona açıklama yapmak zorunda değilsin.

İkimiz de bunun bir gün yaşanacağını biliyorduk.

Ona döndüm.

— Sen Lily Harper’sın, değil mi?

Yüzündeki ifade değişti.

İlk kez o küstah gülümsemesi kaybolmuştu.

— Artık Lily Fox, dedi.

— Biliyorum.

Üniversite eğitiminin parasını dört yıl önce ödemeyi bitirdiğimi de biliyorum.

Murat bir an gözlerini kapattı.

Lily çenesini sıktı.

— Bunu senden istemedim.

— Hayır.

Bunu benden kocam istedi.

Yeniden Murat’a baktım.

— Bana bir şey söyle.

O burs programını önermeden önce onu tanıyor muydun?

Cevap vermedi.

Ve sessizliği her şeyi anlatmaya yetti.

Benim paramla yaşayan kadın
Murat kolumdan tutup beni çevrede dolaşan turistlerden uzaklaştırmaya çalıştı.

Hemen kolumu kurtardım.

— Bana bir daha dokunma!

Yüzü sertleşti.

— Elif, rezalet çıkarıyorsun.

— O zaman bir soruma cevap ver, sonra giderim.

Ne zamandır birliktesiniz?

Bu kez cevap veren Lily oldu.

— Neredeyse sekiz yıldır.

Göğsümde ani bir ağrı hissettim.

Sekiz yıl…

Bu, yeni başlamış bir ilişki değildi.

Bir görev sırasında yapılmış geçici bir hata da değildi.

On yıllık evliliğimizin sekiz yılında başka bir kadınla birlikte olmuştu.

Murat’ın unuttuğu evlilik yıl dönümlerini, iptal ettiği tatilleri ve haber bekleyerek sabahladığım geceleri hatırladım.

Ben onun operasyonlardan sağ salim dönmesi için dua edip evde mum yakarken, o muhtemelen Lily’yle romantik akşam yemekleri yiyordu.

— Sekiz yıl mı? diye tekrarladım.

Lily çenesini yukarı kaldırdı.

— Bana öyle bakma.

Birbirimize âşık olduk.

O seninle hiçbir zaman mutlu olmadı.

Murat ona itiraz etmedi.

— O hâlde neden boşanmadın? diye sordum.

Kocam gözlerini kaçırdı.

Tek kelime etmesine bile gerek yoktu.

Ailemin serveti…

Dedem yıllar boyunca büyük bir şirketler grubu kurmuştu.

Annemle babam ben küçükken hayatını kaybetmişti.

O günden beri dedem beni korumak için elinden gelen her şeyi yapmıştı.

Murat’la evlendiğimizde dedem, aile servetinin ayrı tutulmasını sağlayan hukuki anlaşmalar yapılmasında ısrar etmişti.

Murat bundan hiç hoşlanmamıştı.

O günü çok iyi hatırlıyorum.

— Deden bana sanki hırsızmışım gibi davranıyor, demişti.

Ben de onu savunmuştum.

Ona bunun kişisel bir güvensizlik olmadığını, ailemizde yapılan her evlilikte aynı önlemlerin alındığını anlatmıştım.

Anladığını sanmıştım.

Meğer sadece beklemeye karar vermiş.

— Dedemin hangi belgeleri imzalamasını istiyordun? diye sordum.

Murat’ın yüzü hafifçe soldu.

— Neden bahsettiğini bilmiyorsun.

— Az önce kendi kulaklarımla duydum.

— Özel bir konuşmaydı.

Sözlerimi bağlamından koparıyorsun.

Lily küçümseyici bir sesle güldü.

— Murat, onu aptal yerine koymayı bırak.

Murat ona öfkeyle baktı.

Ama Lily artık konuşmaya başlamıştı.

— Gerçekten dedenizin bütün servetini sana verip hayatının geri kalanını kusursuz aile rolü yaparak geçirmeni mi bekliyordun?

Murat’ın çok daha önemli planları var.

Ona döndüm.

— Ne planları?

Lily yeniden gülümsedi.

— Benimle yaşayacağı bir hayat.

Murat onun bileğini sertçe kavradı.

— Yeter!

Bu tepki, bütün açıklamalardan daha fazlasını anlatmıştı.

Telefonumu çıkardım.

— Sizinle konuşacak başka hiçbir şeyim yok.

Murat ekranı gördü ve kayıt yaptığımı anladı.

Yüzündeki ifade bir anda değişti.

— Telefonu bana ver!

— Hayır.

— Elif, seni uyarıyorum.

Bir adım geri çekildim.

— Ben de sana yanıma yaklaşmamanı söylüyorum.

Çevremizdeki birkaç kişi bize bakmaya başlamıştı.

Murat etrafına göz gezdirdi ve tanıştığımız ilk günlerde beni etkileyen o profesyonel soğukkanlılığına hemen geri döndü.

Endişeyle bizi izleyen yabancı bir çifte İngilizce açıklama yaptı:

— Eşim daha yeni doğum yaptı.

Duygusal açıdan zor bir dönemden geçiyor.

İşte o an başka bir gerçeği daha anladım.

Beni yıllardır aldatmakla kalmamıştı.

Doğum sonrası iyileşme sürecimi bile kullanarak çevresindekilere aklımı kaybettiğimi düşündürmeye hazırdı.

Telefonumu çantama koydum ve başka hiçbir şey söylemeden oradan uzaklaştım.

Murat peşimden gelmedi.

Ama tarihî alanın çıkışına doğru ilerlerken Lily’nin ona bağırdığını duydum:

— O çocuğun doğmasını beklemeden bu işi halletmemiz gerektiğini sana söylemiştim!

Bu cümle hafızama kazındı.

Hayatımı değiştiren telefon görüşmesi
Otele döndüğümde kendimi odama kilitledim ve Ahmet Bey’i aradım.

Neredeyse ilk çalışta telefonu açtı.

— Elif Hanım, iyi misiniz?

Cevap vermeye çalıştım ama bir anda ağlamaya başladım.

Murat’ın önünde ağlamamıştım.

Lily’nin önünde de ağlamamıştım.